A bird may be known by its song

10 MAART 2025

Dat is de titel van de eerste talk van een serie over Selfhood die ik volg aan de Filosofie faculteit. Ik ben er terecht gekomen door het volgen van een vak over Boeddhisme, waar ik tot nu toe welgeteld één keer naartoe gegaan ben.

Mijn schrijverschap is getekend door het gebrek aan publiek en het daarop volgende gebrek aan zelf. Ik zing wel, maar hoor mijn eigen lied niet zonder weerklank. Ik ben de operateur van mijn eigen emancipatie geweest en zoek nu een uitweg. Ik probeer een klankbord te creëren in de vorm van deze pagina. Mijn producten zijn tot nu toe niet van mij. Met één klik ben ik weg.

“Niemand gaat dit lezen.” Niemand leest het nu. Ik hoef niet onder de loep genomen te worden. Ik hoef niet nagekeken te worden. Ik hoef niet aangesproken te worden op straat of meer aandacht dan ik nu krijg. Beschouw dit als een gesprek, waarin ik praat en jij luistert. Vaak is het andersom. Ik verdien gehoord te worden. Jij ook, maar nu even niet door mij.

“Wat een troep.” Als dit veel gevoelens omhoog brengt raad ik je aan om even rustig te zitten en te mediteren. Ik nodig je uit om één hand op je borst te leggen en de andere op je buik en om diep adem te halen. Voel je je buik opblazen als een ballon? Ik niet, ik ben niet zo goed in ademen. Klik.

Plaats een reactie