19 AUGUSTUS 2025
Als men niet naar je luisteren wil, is het meestal niet omdat je niks interessants te vertellen hebt. Groningen stroomt over van de mensen die niet willen luisteren. Agnes gaf mij een plaatje mee van een mierenhoop. Eén grote mier in het midden trekt de aandacht. Wat zou er gebeuren als de grootste mier lui is? En diens werk niet doet?
Ik mag dan wel een kleine mier zijn die soms in vreemde kronkels loopt, af en toe kronkel ik een bloem. Dat zie je meestal niet, als je ook een mier bent. Misschien alleen mieren die urenlang naar de livestream van de Grote Markt kijken, of mieren die zelf ook een bloem maken en die geïnspireerd mijn bloemenpad kruisen.
Als je dan kijkt, loop ik een klavertje vier voor je. Midden in de nacht fiets ik een ster. En ik zal omcirkelen waar iets moois op de stoep geschreven staat. Doe ik dit voor God? In de innerlijke stilte van de dag doe ik een schietgebedje. Ik vestig mijn aandacht op iets dat gezien moet worden. Een alziend oog kijkt mee, geloof ik.
En anders herinner ik het zelf wat beter. Een huis waar ik drie keer omheen gehold heb, blijft waarschijnlijk beter hangen. Als de mieren om me heen zich dan afvragen wat ik nou loop te hollen in het rood, wit, of blauw, dan wijs ik <– en spoor ze aan om mee te hollen. En soms doen ze dat dan. Gekkenwerk is ook werk.

Geef een reactie op Nelleke van Vliet Reactie annuleren